Do nowych zapozyczeń z języka angielskiego dołączył rzeczownik celebryt «gwiazda, sława, idol, autorytet». Dzisiejsza „Gazeta Wyborcza” publikuje spory artykuł pt. „I Ty zostaniesz celebrytem”. Przykładowe połączenia tego wyrazu to m.in. życie celebrytów, kultura celebrytów, być celebrytem. Oprócz występującej w tytule artykułu formy narzędnika (celebrytem), pojawia się tam jeszcze dopełniacz l.m. (celebrytów).

Wyszukiwanie w internecie pokazuje, że dotychczas wyraz najczęściej pojawia się w blogach i forach dyskusyjnych. W mediach oficjalnych, w internetowych wydaniach dzienników i tygodników zaś zdaje się już zdobył przyczółek i najprawdopodobniej wkrótce zadomowi się we współczesnej polszczyźnie na dobre. Tylko po co? Czyż nie mamy jego rodzimych odpowiedników? Czyż celebryt to nie gwiazda, sława, idol, autorytet?

Ledwo się ten barbaryzm pojawił w polskich tekstach, a już stwarza problemy poprawnościowe. W tytule tego wpisu użyłem formy mianownika (ten) celebryt. Utworzyłem ją z form przypadków zależnych występujących w przywołanym na początku artykule z „Gazety Wyborczej”. Ale w internecie znajdziemy też postać celebryta (jak poeta) i przypadki zależne od niej, np. celebrytą (narzędnika): Barack Obama jest dziś celebrytą na miarę Paris Hilton (z lewej) czy Britney Spears (z prawej). Ale czy jest gotowy, by być przywódcą? – pyta sztab wyborczy Johna McCaina. Czas pokaże, która z tych form zwycięży.

Dla pełności obrazu dodam jeszcze, że spotkałem już rzeczownik celebrytka (prawie 1000 razy w najpopularniejszej wyszukiwarce internetowej), utworzony od wyżej omówinnego celebryta // celebryty za pomocą przyrostka -ka.